آموزش اندیکاتور زیگزاگ؛ تنظیمات اندیکاتور ZigZag در متاتریدر و تریدینگ ویو

اندیکاتور زیگزاگ چیست؟

اندیکاتور زیگزاگ (ZigZag) یک ابزار ترسیمی در تحلیل تکنیکال است که نوسان‌های کوچک‌تر از یک حد مشخص را کنار می‌گذارد و نقاط چرخش مهم قیمت را با خطوط مستقیم به یکدیگر متصل می‌کند.

خروجی اندیکاتور مجموعه‌ای از خطوط صعودی و نزولی است که میان سقف‌ها و کف‌های منتخب رسم می‌شوند. به این خطوط معمولاً لگ یا موج زیگزاگ گفته می‌شود.

برای مثال، ممکن است قیمت در مسیر حرکت از یک کف به سقف، چندین نوسان کوتاه ایجاد کند. اندیکاتور ZigZag این رفت‌وبرگشت‌های کوچک را فیلتر می‌کند و فقط حرکت اصلی را نمایش می‌دهد. به همین دلیل، ساختار روند و توالی سقف‌ها و کف‌ها خواناتر می‌شوند.

این اندیکاتور در بازارهای مختلف مانند فارکس، سهام، طلا و ارزهای دیجیتال قابل استفاده است؛ اما تنظیمات مناسب آن به میزان نوسان دارایی، تایم‌فریم و هدف تحلیل بستگی دارد.

اصطلاحات مهم در اندیکاتور زیگزاگ

برای تفسیر خطوط اندیکاتور ZigZag، بهتر است با چند اصطلاح پایه آشنا باشید:

• پیوت (Pivot): نقطه‌ای است که جهت حرکت قیمت در آن تغییر می‌کند. پیوت می‌تواند یک سقف یا کف مهم باشد.
• پیوت سقف (Pivot High): سقفی که نسبت به کندل‌ها یا نقاط اطراف خود بالاتر قرار دارد و ممکن است آغاز یک حرکت نزولی باشد.
• پیوت کف (Pivot Low): کفی که نسبت به نقاط اطراف پایین‌تر است و ممکن است آغاز یک حرکت صعودی باشد.
• لگ (Leg): خطی است که دو پیوت متوالی را به یکدیگر متصل می‌کند. هر لگ یک حرکت صعودی یا نزولی را نشان می‌دهد.
• سوئینگ (Swing): یک حرکت نسبتاً مشخص قیمت از سقف به کف یا از کف به سقف است. ZigZag برای واضح‌ترکردن این سوئینگ‌ها استفاده می‌شود.
• اکسترمم (Extremum): بالاترین یا پایین‌ترین نقطه قیمت در یک بازه مشخص است که می‌تواند به‌عنوان پیوت انتخاب شود.
• انحراف قیمت (Deviation): حداقل تغییر قیمت مورد نیاز برای تشکیل یک لگ یا پیوت جدید است. افزایش آن معمولاً نوسان‌های کوچک بیشتری را فیلتر می‌کند.
• پیوت تأییدشده: نقطه‌ای است که شرایط اندیکاتور برای تشخیص سقف یا کف را کامل کرده است و نسبت به پیوت موقت ثبات بیشتری دارد.
• پیوت موقت: نقطه‌ای است که هنوز تأیید نشده و ممکن است با تشکیل کندل‌های جدید جابه‌جا یا حذف شود.
• بازترسیم (Repaint): تغییر محل آخرین پیوت یا لگ پس از دریافت داده‌های جدید است. این ویژگی یکی از محدودیت‌های اصلی زیگزاگ محسوب می‌شود.

این اصطلاحات اجزای اصلی ساختار ZigZag را تشکیل می‌دهند. اندیکاتور ابتدا پیوت‌ها را شناسایی می‌کند و سپس با اتصال آن‌ها، لگ‌ها و سوئینگ‌های اصلی قیمت را نمایش می‌دهد.

اندیکاتور ZigZag چگونه کار می‌کند؟

منطق اندیکاتور زیگزاگ بر انتخاب نقاط اکسترمم و حذف تغییرات کوچک قیمت استوار است. اکسترمم به سقف یا کفی گفته می‌شود که نسبت به کندل‌های اطراف خود برجسته باشد.

اندیکاتور ابتدا یک سقف یا کف مهم را پیدا می‌کند. سپس منتظر می‌ماند قیمت در جهت مخالف، به‌اندازه حداقل تعیین‌شده حرکت کند. زمانی که میزان برگشت به شرط اندیکاتور برسد، پیوت قبلی تأیید و لگ جدید رسم می‌شود.

برای نمونه، اگر حداقل انحراف روی 5 درصد تنظیم شده باشد و آخرین نقطه یک کف در قیمت ۱۰۰ باشد، رشد قیمت تا ۱۰۴ برای تأیید موج جدید کافی نیست. رسیدن قیمت به 105 شرط تغییر 5 درصدی را برقرار می‌کند.

شیوه دقیق محاسبه در تمام نسخه‌ها یکسان نیست. برخی نسخه‌ها سقف و کف کندل را بررسی می‌کنند، برخی از قیمت بسته شدن استفاده می‌کنند و برخی تعداد کندل‌های دو طرف پیوت را نیز در نظر می‌گیرند. بنابراین ممکن است دو ابزار با نام ZigZag روی یک نمودار، نقاط متفاوتی نمایش دهند.

چرا آخرین خط اندیکاتور زیگزاگ تغییر می‌کند؟

یکی از مهم‌ترین نکات در آموزش اندیکاتور زیگزاگ، توجه به بازترسیم یا Repaint است. آخرین لگ ZigZag ممکن است پیش از تأیید کامل، با دریافت داده‌های جدید جابه‌جا شود.

فرض کنید اندیکاتور یک سقف موقت را شناسایی کرده است. اگر قیمت دوباره افزایش یابد و سقف بالاتری تشکیل دهد، نقطه انتهایی خط به سقف جدید منتقل می‌شود. همین اتفاق در روند نزولی و هنگام تشکیل کف پایین‌تر نیز رخ می‌دهد.

به همین دلیل، آخرین سقف یا کف نمایش‌داده‌شده را نباید بلافاصله یک نقطه برگشت قطعی در نظر گرفت. نمودار تاریخی زیگزاگ معمولاً بسیار مرتب دیده می‌شود، زیرا نقاط آن پس از کامل شدن حرکات قیمت مشخص شده‌اند؛ اما در بازار زنده، آخرین لگ همچنان در حال شکل‌گیری است.

پیوت تأییدشده و پیوت موقت

پیوت تأییدشده نقطه‌ای است که شرایط تعیین‌شده برای تعداد کندل‌ها و میزان برگشت قیمت را پشت سر گذاشته است.

پیوت موقت هنوز تمام شرایط تأیید را ندارد و ممکن است با تشکیل کندل‌های جدید تغییر کند. در بعضی نسخه‌های تریدینگ ویو، این نقاط با عنوان Projected Pivot نمایش داده می‌شوند.

تنظیمات اندیکاتور زیگزاگ چه معنایی دارند؟

تنظیمات اندیکاتور زیگزاگ براساس پلتفرم و نسخه ابزار متفاوت است. نسخه داخلی تریدینگ ویو معمولاً پارامترهای Price Deviation و Pivot Legs را دارد. در نسخه کلاسیک اندیکاتور زیگزاگ در متاتریدر نیز معمولاً Depth، Deviation و Backstep دیده می‌شوند.

Price Deviation چیست؟

Price Deviation حداقل میزان برگشت قیمت برای تشکیل یک لگ مخالف را مشخص می‌کند. افزایش این مقدار باعث می‌شود اندیکاتور فقط نوسان‌های بزرگ‌تر را نمایش دهد.

مقدار پایین، پیوت‌های بیشتری روی نمودار ایجاد می‌کند. مقدار بالا نیز نمودار را ساده‌تر می‌کند، اما ممکن است بعضی سوئینگ‌های مورد نیاز تحلیل حذف شوند.

Pivot Legs چیست؟

Pivot Legs تعداد کندل‌هایی را مشخص می‌کند که برای تشخیص سقف یا کف اطراف یک پیوت بررسی می‌شوند. هرچه این مقدار بیشتر باشد، پیوت‌ها دیرتر تأیید می‌شوند و تعداد نقاط نمایش‌داده‌شده کاهش پیدا می‌کند.

Dept در متاتریدر چیست؟

Depth تعداد کندل‌ها یا عمق بازه‌ای را تعیین می‌کند که اندیکاتور برای پیدا کردن یک سقف یا کف مهم بررسی می‌کند. افزایش آن معمولاً باعث می‌شود نوسان‌های کوتاه کمتر در نظر گرفته شوند.

Deviation در متاتریدر چیست؟

Deviation حداقل تغییر قیمتی مورد نیاز میان نقاط زیگزاگ را کنترل می‌کند. واحد و فرمول دقیق این پارامتر ممکن است در نسخه‌های مختلف اندیکاتور متفاوت باشد؛ بنابراین بهتر است توضیحات همان فایل نصب‌شده را بررسی کنید.

Backstep در متاتریدر چیست؟

Backstep فاصله لازم میان سقف‌ها یا کف‌های نزدیک را کنترل می‌کند. افزایش آن می‌تواند از ثبت چند پیوت نزدیک به یکدیگر جلوگیری کند.

بهترین تنظیمات اندیکاتور زیگزاگ کدام است؟

بهترین تنظیمات اندیکاتور زیگزاگ یک عدد ثابت نیست. تنظیم مناسب باید با نماد، تایم‌فریم، نوسان بازار و نوع تحلیل شما هماهنگ باشد.

اگر تنظیمات بیش از حد حساس باشند، تقریباً هر نوسان کوچک به‌عنوان پیوت نمایش داده می‌شود و ساختار اصلی بازار میان خطوط متعدد پنهان خواهد شد. اگر فیلتر بیش از حد سخت‌گیرانه باشد، بعضی سوئینگ‌های مهم نیز حذف می‌شوند.

برای پیدا کردن تنظیم مناسب:

1. هدف خود را از استفاده از اندیکاتور زیگزاگ مشخص کنید.
2. تنظیمات را روی ۱۰۰ تا ۲۰۰ کندل گذشته بررسی کنید.
3. ببینید آیا اندیکاتور نوسان‌های کم‌اهمیت زیادی نمایش می‌دهد.
4. بررسی کنید آیا موج‌های واضح قیمت حذف شده‌اند.
5. هر بار فقط یکی از پارامترها را تغییر دهید.
6. نتیجه را در بازارهای رونددار و رنج مقایسه کنید.
7. تنظیم منتخب را در Bar Replay، بک‌تست یا حساب دمو آزمایش کنید.

آموزش اندیکاتور زیگزاگ در تریدینگ ویو

اندیکاتور زیگزاگ در تریدینگ ویو به‌صورت داخلی در دسترس است و برای اضافه کردن نسخه استاندارد آن نیازی به نصب فایل جداگانه ندارید.

مراحل اضافه کردن ZigZag در تریدینگ ویو

1. نمودار نماد موردنظر را در TradingView باز کنید.

2. از نوار بالای صفحه روی Indicators بزنید.

3. عبارت Zig Zag را جست‌وجو کنید.

4. نسخه داخلی TradingView را انتخاب کنید.

5. پس از اضافه شدن ابزار، روی آیکون Settings کنار نام آن بزنید.

6. وارد بخش Inputs شوید.

7. مقادیر Price Deviation و Pivot Legs را تنظیم کنید.

8. از بخش Style، رنگ، ضخامت خط و اطلاعات نمایشی را تغییر دهید.

افزایش Price Deviation تعداد نوسان‌های نمایش‌داده‌شده را کاهش می‌دهد. افزایش Pivot Legs نیز پیوت‌های کمتری ایجاد می‌کند، اما تأیید آن‌ها را به تأخیر می‌اندازد.

اگر هدف شما مقایسه ساختار سوئینگ‌ها با جهت کلی بازار است، می‌توانید ZigZag را در کنار یک اندیکاتور تشخیص روند در تریدینگ ویو بررسی کنید. ابزار دوم باید نقش مکمل داشته باشد و اطلاعات متفاوتی ارائه دهد.

آموزش اندیکاتور زیگزاگ در متاتریدر 5

اندیکاتور زیگزاگ در متاتریدر ممکن است براساس نسخه ترمینال یا فایل‌های نصب‌شده در پوشه Examples یا Custom قرار داشته باشد.

مراحل اضافه کردن ZigZag در متاتریدر 5

1. متاتریدر 5 را باز کنید.

2. کلیدهای Ctrl+N را فشار دهید تا پنجره Navigator نمایش داده شود.

3. پوشه Indicators را باز کنید.

4. پوشه‌های Examples و Custom را بررسی کنید.

5. گزینه ZigZag را انتخاب کنید.

6. اندیکاتور را روی نمودار بکشید یا روی نام آن دوبار کلیک کنید.

7. در پنجره Properties، پارامترهای Depth، Deviation و Backstep را بررسی کنید.

8. رنگ و ضخامت خط را از بخش Colors تغییر دهید.

9. برای ویرایش بعدی، کلیدهای Ctrl+I را فشار دهید.

اگر ZigZag در متاتریدر وجود نداشت

اگر ابزار در Navigator نمایش داده نشد، ممکن است لازم باشد یک نسخه سازگار با متاتریدر 5 نصب کنید. فایل‌های اندیکاتور MT5 معمولاً با پسوند MQ5 یا EX5 ارائه می‌شوند.

فایل را از منبع معتبر دریافت و در مسیر MQL5/Indicators قرار دهید. سپس Navigator را Refresh یا متاتریدر را دوباره اجرا کنید. برای دانلود ایمن ابزارها می‌توانید به صفحه دانلود اندیکاتور فارکس در متاگلد مراجعه کنید.

تنظیمات اندیکاتور زیگزاگ در متاتریدر

تنظیمات اندیکاتور زیگزاگ در متاتریدر معمولاً شامل سه پارامتر اصلی است:

• Depth: تعداد کندل‌های بررسی‌شده برای پیدا کردن اکسترمم؛
• Deviation: حداقل فاصله یا تغییر قیمتی لازم؛
• Backstep: فاصله لازم میان نقاط نزدیک.

اعداد پیش‌فرض فقط یک نقطه شروع هستند. نتیجه را روی همان نماد و تایم‌فریمی که قصد تحلیل آن را دارید بررسی کنید. برای مقایسه ساختار زیگزاگ با جهت روند نیز می‌توانید از راهنمای اندیکاتور تشخیص روند در متاتریدر 5 استفاده کنید.

کاربردهای اندیکاتور زیگزاگ در تحلیل تکنیکال

ZigZag ابزار پیش‌بینی مستقل نیست. کاربرد اصلی آن ساده‌تر کردن ساختار نمودار و مشخص کردن نقاطی است که باید با روش‌های دیگر بررسی شوند. در ادامه به بررسی کاربردهای این اندیکاتور در تحلیل تکنیکال می‌پردازیم.

1. تشخیص روند و ساختار بازار

اندیکاتور زیگزاگ توالی سقف‌ها و کف‌ها را واضح‌تر نشان می‌دهد. تشکیل سقف بالاتر و کف بالاتر می‌تواند با ساختار صعودی هماهنگ باشد. در مقابل، سقف پایین‌تر و کف پایین‌تر معمولاً در یک ساختار نزولی دیده می‌شوند.

اگر این توالی شکسته شود، احتمال تغییر ساختار یا ورود بازار به فاز رنج مطرح می‌شود. این اتفاق به‌تنهایی برگشت قطعی روند را تأیید نمی‌کند.

برای تحلیل بهتر، موارد زیر را نیز بررسی کنید:

• موقعیت قیمت نسبت به پیوت قبلی؛
• وضعیت تایم‌فریم بالاتر؛
• نحوه شکست سقف یا کف؛
• بسته شدن کندل در اطراف سطح؛
• شتاب حرکت پس از شکست.

2. شناسایی حمایت و مقاومت

سقف‌ها و کف‌های مهم ZigZag می‌توانند به مشخص کردن نواحی حمایت و مقاومت کمک کنند. اگر چند پیوت در فاصله‌ای نزدیک از یکدیگر قرار گرفته باشند، می‌توان آن محدوده را به‌عنوان ناحیه واکنش تاریخی قیمت بررسی کرد.

بهتر است حمایت و مقاومت را به شکل محدوده رسم کنید، نه یک خط کاملاً دقیق. قیمت ممکن است پیش از واکنش، بخشی از ناحیه را لمس یا نفوذ کند.

3. پیدا کردن سوئینگ‌های مهم و الگوهای قیمتی

یکی از کاربردهای اصلی اندیکاتور zigzag، جداکردن سوئینگ‌های مهم از حرکات کوتاه و کم‌اهمیت است. این ویژگی می‌تواند تشخیص الگوهای قیمتی مانند مثلث، کانال، سر و شانه و سقف دوقلو را ساده‌تر کند.

برای مثال، در الگوی سقف دوقلو، دو سقف مهم در محدوده‌ای نزدیک به یکدیگر تشکیل می‌شوند. ZigZag می‌تواند این دو سوئینگ را واضح‌تر نمایش دهد؛ اما تأیید الگو همچنان به بررسی خط گردن، شکست و رفتار قیمت پس از شکست نیاز دارد.

تنظیم بیش از حد حساس ممکن است الگوهای ظاهری و کم‌اعتبار زیادی ایجاد کند. به همین دلیل، هر الگویی باید با رفتار مستقیم قیمت بررسی شود.

4. موج‌شماری

اندیکاتور زیگزاگ برای جداکردن موج‌های اصلی و اصلاحی در موج‌شماری کاربرد دارد. تحلیل‌گر می‌تواند با تغییر حساسیت، موج‌های بزرگ‌تر یا ساختارهای داخلی را واضح‌تر مشاهده کند.

این ابزار می‌تواند فرایند شمارش امواج الیوت را منظم‌تر کند، اما جایگزین قوانین موج‌شماری نیست. نسبت موج‌ها، درجه موج، ساختار اصلاح و شرایط ابطال شمارش باید به‌صورت مستقل بررسی شوند.

5. ترکیب زیگزاگ با فیبوناچی

ZigZag می‌تواند انتخاب ابتدا و انتهای یک موج را برای رسم فیبوناچی ساده‌تر کند. ابتدا یک لگ تأییدشده را انتخاب کنید و سپس ابزار Fibonacci Retracement را از کف به سقف یا از سقف به کف رسم کنید.

سطوحی مانند 38.2، 50 و 61.8 درصد می‌توانند به‌عنوان نواحی احتمالی اصلاح بررسی شوند. برای ارزیابی ادامه حرکت نیز می‌توان از Fibonacci Extension استفاده کرد.

از آنجا که آخرین لگ زیگزاگ ممکن است تغییر کند، فیبوناچی را ترجیحاً روی موج تأییدشده رسم کنید. تغییر نقطه انتهایی لگ می‌تواند محل تمام سطوح را جابه‌جا کند.

6. بررسی واگرایی‌ها با RSI یا MACD

زیگزاگ می‌تواند سقف‌ها و کف‌های مهم قیمت را برای مقایسه با نقاط متناظر در RSI یا MACD مشخص کند.

اگر قیمت سقف بالاتری بسازد، اما اسیلاتور سقف پایین‌تری ثبت کند، احتمال واگرایی نزولی مطرح می‌شود. اگر قیمت کف پایین‌تری تشکیل دهد، اما اسیلاتور کف بالاتری بسازد، احتمال واگرایی صعودی وجود دارد.

StockCharts درباره ماهیت تحلیلی زیگزاگ:

“The ZigZag and ZigZag (Retrace.) filter price action and do not have any predictive power.”

اندیکاتورهای ZigZag و ZigZag Retrace حرکات قیمت را فیلتر می‌کنند و به‌خودی‌خود قدرت پیش‌بینی ندارند.

واگرایی به‌تنهایی زمان ورود یا جهت قطعی بازار را تعیین نمی‌کند. برای ارزیابی آن باید موقعیت سطح، ساختار روند و رفتار قیمت نیز بررسی شوند.

آشنایی با یک چارچوب ساده برای استفاده از اندیکاتور زیگزاگ

این فرایند صرفاً یک چارچوب آموزشی است و سیگنال معاملاتی محسوب نمی‌شود:

1. تایم‌فریم موردنظر را انتخاب کنید.
2. تنظیمات ZigZag را متناسب با اندازه سوئینگ‌ها تغییر دهید.
3. سقف‌ها و کف‌های تأییدشده را مشخص کنید.
4. ساختار HH، HL، LH و LL را بررسی کنید.
5. پیوت‌های نزدیک را به‌صورت ناحیه حمایت یا مقاومت علامت بزنید.
6. یک موج تأییدشده را برای بررسی فیبوناچی انتخاب کنید.
7. ساختار را با روند، مومنتوم یا حجم مقایسه کنید.
8. سناریوی تحلیل و شرایط بی‌اعتبارشدن آن را بنویسید.
9. نتیجه را روی داده‌های گذشته و حساب دمو آزمایش کنید.
10. مدیریت ریسک و حد ضرر را مستقل از جهت آخرین خط تعریف کنید.

تغییر جهت آخرین لگ زیگزاگ به‌تنهایی مبنای قابل اتکایی برای تصمیم معاملاتی نیست.

مزایا و معایب اندیکاتور زیگزاگ

اندیکاتور زیگزاگ یکی از کاربردی‌ترین ابزارها برای ساده‌سازی نمودار و شناسایی ساختار حرکتی قیمت است، اما مانند هر ابزار تحلیلی دیگری نقاط قوت و محدودیت‌های خاص خود را دارد. آشنایی با مزایا و معایب این اندیکاتور به شما کمک می‌کند از آن در جای مناسب استفاده کنید و از برداشت‌های اشتباه در تحلیل بازار جلوگیری شود.

ارزش اصلی اندیکاتور در ساختارخوانی و مرتب کردن نمودار است، نه پیش‌بینی سقف یا کف آینده.

اشتباهات رایج در استفاده از اندیکاتور زیگزاگ

بسیاری از خطاهایی که هنگام استفاده از اندیکاتور زیگزاگ رخ می‌دهند، به دلیل برداشت نادرست از عملکرد آن یا انتخاب تنظیمات نامناسب هستند. شناخت این اشتباهات به شما کمک می‌کند تحلیل دقیق‌تری داشته باشید و از تصمیم‌گیری بر اساس سیگنال‌های گمراه‌کننده جلوگیری کنید.

• ورود براساس تغییر جهت آخرین خط: آخرین لگ ممکن است هنوز تأیید نشده باشد و با ادامه حرکت قیمت جابه‌جا شود.
• استفاده از یک تنظیم برای تمام بازارها: میزان نوسان طلا، جفت‌ارزها، سهام و دارایی‌های دیجیتال یکسان نیست. تنظیمات باید روی همان بازار و تایم‌فریم بررسی شوند.
• حساسیت بیش از حد: پیوت‌های متعدد باعث می‌شوند ساختار اصلی میان نوسان‌های کوچک پنهان شود.
• فیلتر بیش از حد: تنظیم سخت‌گیرانه ممکن است بعضی اصلاح‌ها یا سوئینگ‌های مهم را حذف کند.
• نادیده‌گرفتن Repaint در بک‌تست: نمودار گذشته، نقاط نهایی را پس از کامل شدن حرکت نمایش می‌دهد. این موضوع می‌تواند ارزیابی چشمی را بیش از حد خوش‌بینانه کند.
• یکسان‌دانستن نسخه‌های مختلف: منطق اندیکاتور زیگزاگ در تریدینگ ویو، متاتریدر و اسکریپت‌های سفارشی ممکن است متفاوت باشد. پارامترهای یک نسخه را بدون بررسی به نسخه دیگر منتقل نکنید.
• استفاده مستقل از ZigZag: زیگزاگ باید در کنار رفتار قیمت، ساختار روند، حمایت و مقاومت و مدیریت ریسک بررسی شود. اضافه کردن چند اندیکاتور مشابه نیز لزوماً کیفیت تحلیل را افزایش نمی‌دهد.

نکات نهایی برای استفاده از اندیکاتور زیگزاگ

اندیکاتور زیگزاگ ابزاری برای فیلترکردن نوسان‌های جزئی، مشخص کردن سقف‌ها و کف‌های مهم و واضح‌ترکردن ساختار روند است. این ابزار می‌تواند در تشخیص روند، حمایت و مقاومت، موج‌شماری، شناسایی سوئینگ‌های اصلی، بررسی الگوهای قیمتی، رسم فیبوناچی و پیدا کردن واگرایی‌ها کاربرد داشته باشد.

در تنظیمات اندیکاتور زیگزاگ در تریدینگ ویو معمولاً Price Deviation و Pivot Legs دیده می‌شوند. تنظیمات اندیکاتور زیگزاگ در متاتریدر نیز غالباً شامل Depth، Deviation  و Backstep هستند.

مهم‌ترین محدودیت ZigZag، تغییر آخرین خط و تأخیر در تأیید پیوت است. بنابراین این ابزار باید برای سازمان‌دهی تحلیل و بررسی ساختار حرکت‌های شکل‌گرفته استفاده شود، نه به‌عنوان سیگنال مستقل ورود یا خروج.